به تازگی در سایت ارزشمند وارثون دو قطعه عکس از حضرت علامه حسن زاده آملی در حال نماز بر پیکر استاد ارجمند مرحوم آیت الله ابوالقاسم رحمانی خلیلی منتشر کرده است

این نماز را حضرت آیت الله فاضل لنکرانی خوانده اند

وجود نازنین حضرت علامه جوادی آملی نیز در این نماز حاضر می باشند





تصاویر در سایت وارثون

تصویر اول

تصویر دوم

-----------------------------------------------


شيخ عارف ، زاهد بارع ، فقيه و پارسا، حضرت آيت الله شيخ ابوالقاسم رحمانى خلیلی – اعلی الله مقامه الشریف - به سال 1302 شمسى (1342- ق) در قريه خليل محله بهشهر ديده به جهان گشود. و با عنايت پروردگارش اين خاك را به شرف سجده هاى خويش منور كرد و محل عروج بر افلاك ساخت

نياكان نيكنام

پدر بزرگوارش مرحوم آيت الله شيخ محمد باقر هزار جريبى مازندرانى - از علماى به نام و مشهور بهشهر و نواحى - فرزند علامه آيت الله محمد حسين هزار جريبى از شاگردان مرحوم شيخ اعظم انصارى (رض) فرزند آقا شيخ محمد كاظم بن علامه بزرگوار شيخ محمد على (1245 ق) فرزند علامه سترگ آيت الله شيخ محمد باقر هزار جريبى مازندرانى نجفى (1205 ق) استاد سيد بحرالعلوم ، شيخ جعفر كاشف الغطا و ميرزاى قمى(ره) بوده است كه سابقه سيصد سال روحانيت و رياست و مرجعيت شيعه را بر عهده داشته اند. با اين سابقه ؛ نيك مردان ، آرزومند فرزندى نيك اند. مى خواهند ثمره زندگى شان بلند مرتبه و سرافراز گردد تا به او ببالند و بعد از خود، يادگارى صالح بر جا گذارند.

در هشت کیلومتری جنوب شرقی شهر ستان بهشهر از توابع استان مازندران منطقه ای با مناظر زیبا و دیدنی واقع گشته که در گذشته آن را خلیل محله می نامیدند و امروز به جهت گستردگی جمعیت و توسعه منطقه  به خلیل شهر نامگذاری گردید. خلیل شهر (خلیل محله) مشتمل بر هفت محله می باشد که هر محله به لحاظ اجتماعی و فرهنگی دارای ویژگی های منحصر به خود است. ملا محله از جمله محله های خلیل شهر است که از دیر باز مهد علم و عالم در منطقه بوده و با توجه به کثرت علما و روحانیون آنرا"ملا محله"  نامیدند.

در ابتدای ورود به ملا محله ی خلیل شهر مقبره ای با گنبد فیروزه ای همچون نگین انگشتری چشم ها را می نوازد. اینجا آرامگاه یکی از عالمان وارسته،  عارف و سالک  الی الله حضرت آیت الله حاج شیخ ابوالقاسم رحمانی خلیلی است.

 حضرت آقا در نجف اشرف نزد علمای مبرز و به نام همچون آیات عظام سید محسن حكیم ، سید محمود شاهرودى ، سید ابوالقاسم موسوى خویى و میرزا هاشم آملى(رحمه الله علیهم اجمعین) به مدت 12 سال كسب فیض نمود و در سال 1338 ، با كسب اجازات متعدد اجتهاد از حضرات آیات  میرزا هاشم آملی، گلپایگانی، نجفی، مرعشی و امام خمینی(اعلی الله مقامهم الشریف)  به وطن بازگشت تا با کوله باری از علم و دانش به تعلیم و تربیت فرزندان این آب و خاک بپردازد.

 کسانی که حتی لحظه ای محضر شریف ایشان را درک کرده اند شیفته سجایای اخلاقی و کرامات این عالم ربانی شده اند. احدی را نمی توان یافت که به ملاقات آن عزیز رفته باشد و از حلاوت آن دیدار سخنی به میان نیاورده باشد. پیوسته لبخند به لب داشتند و با همه از  کوچک و بزرگ با رافت و مهربانی برخورد می کردند. ملجاء مستمندان و فقراء بودند و درب خانه  ایشان به روی همگان باز بود.

همه کسانی که ایشان را می شناختند به خوبی واقف اند که این  عارف فرزانه عاشق آل الله و همیشه ایام با قرآن مانوس بود. وارستگى ، سخاوت و قناعت ، تواضع و فروتنى ، تقوا و ورع  از دیگر سجایای اخلاقی ایشان محسوب می شد. و پیوسته به اذكار و اوراد علی الخصوص زیارت عاشورا و استغفار مداومت می ورزید.

در شان و مقام عرفانی ایشان همین بس که عارف بزرگ حضرت آیت الله علامه حسن زاده آملی(حفظه الله تبارک و تعالی) در کنار  پیکر مطهر ایشان فرمودند :"آیت الله رحمانی خلیلی در آفاق بسرمی بردند و ما در انفس"

 نحوه ارتحال آن عالم جلیل القدر نیز حکایت از اوج  اخلاص و حالات عرفانی ایشان دارد. گویند: معظم له در سن 72 سالگی(یکشنبه 27 اسفند 74 )، طبق عادت همیشگی،  نیمه شب برای  انجام تهجد و نماز صبح از بستر به پا می خیزند و پس از انجام فرائض، در حین خواندن زیارت عاشورا ندای حق را لبیک می گویند و به دیدار حق نایل می گردند.

منابع :

سایت وارثون http://varesoon.ir

وبلاگ http://rahmanikhalili.blogfa.com/